Vanaf 16 april tot en met 13 juni 2010 zal er een expositie te zien zijn in Het Maliehuis in Utrecht.
Na vele bestemmingen gekend te hebben, transformeert het historische pand zich tijdelijk tot tentoonstellingshuis en geeft het onderkomen aan negen kunstenaars: Renata Berk, Jesse van Boheemen, Hanne Devries, Jeroen ten Houten de Lange, Eline Peek, Alisa Osinga, Wouter van Schaik, Erik Suidman en Jep van de Ven.
Een diversiteit aan werk zal te zien zijn, maar een gemeenschappelijke deler, is te benoemen: de verwondering en ervaring over en transformering van de, vaak bizare, ontluisterende werkelijkheid en de evenzo wonderlijke, kwetsbare fysiek van het (menselijk) lichaam.
De tragiek van de mens is vrij direct waarneembaar in het werk van Eline Peek, Erik Suidman, Alisa Osinga en Jep van de Ven.
Het menselijk lichaam, zoals in het werk van Eline Peek te zien is, lijkt meedogenloos, maar jet mededogen weergegeven. De kwetsbare mens, die fragiel durft te zijn, de innerlijke schoonheid die hiermee blootgelegd wordt.
Ook Alisa Osinga gaat voorbij aan het louter fysieke, het pompende hart en stromend bloed. Via beelden van anatomische modellen, antropologische en religieuze afbeeldingen van zinde en hel onderzoekt zij het menselijke. Een poging, om de morbide kant van het leven en het menselijk tekort hanteerbaar te maken.
De tragiek van de mens, wordt door Erik Suidman, ondubbelzinnig weergegeven, wanhoop en verwording vallen mens ten deel. Zelfs in zijn vrolijke werk, wordt het nooit gezellig, maar de wrange humor is voelbaar.
Het is een kruisbestuiving van poezie (Celan, Baudelaire), literatuur, schilderkunst (Manet, Goya), persfotografie en documentaire en moderne klassieke muziek (Stockhausen, Lachenmann), dat in zijn schilderijen plaatsvindt. De tragiek, schoonheid en hilariteit van kleine geschiedenislessen krijgen bij Jep van de Ven, vorm in een gefragmenteerd en gedecimeerd beeld.
Een verschuiving van de direct menselijke tragiek, naar de ervaring en emotie van verwondering ten opzichte van de (fysieke) werkelijkheid, vormt de basis van het werk van Hanne Devries, Wouter van Schaik, Renata Berk en Jeroen ten Houte de Lange.
Wouter van Schaik is voortdurend op zoek naar vervreemding en transformatie van de werkelijkheid. Bewust de fysieke werkelijkheid uit zijn context halen, waardoor er een eigen wereld ontstaat, ook in de waarnemening van de kijker.
In het proces van verwondering, beweegt Hanne Devries, zich van het ene werk naar het andere werk. 'De verwondering vertaald in vorm, kleur en ruimte.' Voorbij gaan aan wat bekend en aangeleerd is, in een balans tussen figuratie en abstractie, intuitie en ratio.
De fysieke, steeds veranderende wereld, is het uitgangspunt in het werk van Renata Berk. Hoe wording, bloei en verval voortgaan. Hoe alles zo is ingesteld, om te overleven. De intelligentie van het fysieke lichaam.
Jeroen ten Houten de Lange geeft vorm aan ervaringen, beelden van mensen in een vormgegeven omgeving, waarbij de innerlijke ervaring of emotie tot uitdrukking wordt gebracht in ruimtelijke objecten.
Het zijn speciale bomen, die Jesse van Boheemen het materiaal verschaffen voor zijn werk. De knoesten, grillige vormen en grafisch uitziende jaarringen van de bijzondere houtsoorten leiden tot uitgesproken meubels. De vorm is veranderd. De tijd is er doorheen gegaan.
De transformatie van de werkelijkheid en het lichaam in brede zin en de tijdelijk hernieuwde functie van Het Maliehuis komen samen in de periode van 16 april tot en met 13 juni 2010
Het Maliehuis Museaal, een andere kijk in dit historische pand.
